İsmail suna

Konuya “muhteşem Jeepers Creepers” diyerek girdim. Ama onu muhteşem yapan şey, bence hikâyenin olağanüstü bir potansiyel barındırmasına rağmen sonunda neredeyse bir fiyaskoya dönüşmüş olması. Belki de Elm Sokağı'nın Freedy'sinden sonra ortaya çıkan en orijinal sinematik varlıklardan biri olmasına rağmen, ilk iki filmde kurulan o güçlü mitolojik evrenin sonraki filmlerde anlaşılmaz bir şekilde ucuzlaştırılıp yok edilmesi, bu seriyi “harcanmış fikirler” mezarlığına çeviriyor. İlk filmde tanımlanamayan bir yabancı, bir yol hikâyesi içinde karşılaşılan tekinsiz bir psikopat gibi sunulan Creeper, giderek yükselen bir gerilimle doğaüstü bir varlığa evriliyor. Hatta bir noktada doğaüstü bir seri katil hissi vererek hikâyeyi ileri taşıyor. Süreç içinde onun koku ve müzikle kurduğu ilişki, davranış biçimleri ve avlanma yöntemi katman katman açılıyor. Ardından kanatları olan, insanın ötesinde bir varlıkla karşı karşıya olduğumuz netleşiyor. Böylece, bilinmezliklerle örülü ve seyirciyi i...